Matar é MATAR: Di non a pena de morte

10/10 Día mundial contra a pena de morte

- - 10 de outubro de 2010 - - 

Este acontecemento lánzase preto a Coalición mundial contra a pena de morte, a coalición mundial contra a pena de morte, agrupa a ONGs, asociacións de xuristas, de sindicatos, de autoridades locais e todo tipo de organizacións que se dedican á loita contra a pena de morte e desexan xuntar os seus esforzos de
lobbying e acción a nivel internacional.

Futuros progresos dependerán sobre todo da educación que os nenos reciban xa que son os cidadáns do mañá, os políticos, os acusados, os xuíces e avogados. O futuro do mundo está nas súas mans e dependerá de todos e cada un deles como os adultos en unirse á familia abolicionista. 
 Polo tanto o Día Mundial contra a Pena de Morte baséese no ensino da abolición.
É unha ocasión para crear conciencia sobre a pena de morte entre os mozos.

Os estudantes deben ser alentados a comprender o estado do mundo en que viven:
Hoxe, 139 países de todas as rexións do mundo aboliron a pena de morte na súa lexislación ou na práctica, pero aínda 25 países levaron a cabo execucións en 2008.

En contra da pena de morte

1- Os erros xudiciais. As execucións de inocentes seguen sendo unha realidade frecuente nos nosos dias. Con 75 das 487 persoas executadas dende que en 1976 se restaurou a pena capital. O record tíñao Illinois, onde 9 das 11 condenas foron erradas.


2- Inxusta discriminación. A pena de morte recae sobre a minoría de recursos económicos, ademais esas persoas están en peores condicións para buscar unha nova defensa.


3- A inviolabilidade humana e perversión dos fins do sistema penitenciario. Quitar a vida supón renunciar á preeducación e reinspección social. Por moi grande que sexa o nivel de degradación dunha persoa esta nunca perde o dereito fundamental á vida xa que este é en primeiro dos dereitos humanos.


4- Nos paises onde existe a pena de morte non diminuíron ossecuestros, violacións, etc. a pena de morte non asusta aos delincuentes.


5- En vez dun avance á lei, sería un completo retroceso a 3000 anos antes. Isto é dende Cristo, aplicábase a lei do talión, ollo por ollo, dente por dente e en México e outros países xa aboliron a pena de morte porque non funcionou, e volver poñela sería retroceder.
A pena de morte máis que xustiza é unha Vinganza, xa que matar alguén non che recupera a quen o teu perdiches, non se pode falar de defender dereitos humanos violando un mesmo dereitos humanos...


6- Os políticos e demais personaxes pensan na pena de morte e discuten se é viable ou non obstante o problema quéreno resolver xa cando se cometeron os delitos, xa cando está unha persoa levando un xuízo "se o matan ou non" cando a sua obriga e tratar o problema antes de que se xuzgan; ver o mellor xeito de previr os delitos e non estar discutindo se matan o non á xente.

Métodos de condena á morte

• O fusilamiento, o tiro na caluga e o ametrallamiento (a partir do invento da pólvora).
• A morte por estrangulamento, directamente coas mans (na antigüidade) ou posteriormente mediante a forca por un lado e por outro o torniquete e o garrote.
• A decapitación co machado, a espada ou a guillotina.
• O degüello (en ocasións seguido da decapitación).
• O acuchillamiento.
• A administración de substancia letais: envelenamento (Sócrates, condenado a beber a cicuta), a inxección letal e a cámara de gas.
• A electrocución mediante a cadeira eléctrica.
• A morte por fame e abandono nos alxubes ou nas gaiolas medievais colgadas á intemperie (ou as prisións modernas deseñadas para o exterminio dos reclusos, como por exemplo o cárcere marroquí de Tazmamart, en activo ata 1991).
• A flaxelación con disciplinas, vimbios, varas, garrotes ou calquera outro dispositivo.
• A lapidación e o esmagamento (de todo o corpo ou da cabeza).
• O desmembramiento mediante o poldro, a roda ou a tracción a cargo de animais.
• A crucifixión, a serra e o empalamento.
• O arrastramiento ata a morte por erosión.
• Todas as mutilacións imaxinables (amputacións progresivas de distintos membros: orellas, lingua, ollos, mans, pernas, extracción de vísceras, despellejamiento, etc.).
• O ahogamiento (na Inquisición, destilando auga enriba dun pano húmido introducido na boca, ou verquendo a auga directamente nun embude; modernamente, introducindo a cabeza nunha bañeira ou nunha bolsa de plástico).
• A morte na cacharela (as viúvas hindús segundo un costume do século XVI;  os herexes e as bruxas durante a Inquisición), nunha grella (San Lorenzo).
• O facho (mulleres enchidas con combustible e incendiadas por motivos "de honra" nalgúns pobos islámicos).
• O asaeteamiento (San Sebastián).
• A inmersión en metal fundido, ou o seu derramamento. O enterramento en vida, total ou parcial (coa cabeza ao descuberto), coas variantes da presenza de térmites ou outras animalias.
• O emparedamiento. O saco e a bota (a introdución do condenado xunto con animalias, para que lle devoren), en ocasións botados a continuación a un río. As feras (nos circos romanos).
• O lanzamento dende un precipicio (na antigüidade); dende unha ponte (aplicado ás mulleres adúlteras nalgunhas zonas de Asia Menor); ou dende un avión (durante a ditadura chilena).

Destas formas de execución, na actualidade seguen vixentes, legalizadas en distintos países ou rexións, electrocución, a forca, a guillotina, o fusilamiento, a inxección letal, a cámara de gas, a decapitación e a lapidación (aplícanse tamén outras formas de execución, pero á marxe das lexislacións).

De todos estes métodos eu estou en desacordo; para min a pena de morte máis xusta é a de cadena perpetua xa que en caso de error xudicial o condenado non perde a vida e ademais permítelle quedar libre sen ningunha repercusión para a súa saúde. 

Homosexualidade = Morte

* Nos países sinalados no mapa aínda se aplica a pena de morte

O adulterio,a homosexualidade, ou o abandono dunha relixión a outra non é un delito en moitos países, pero noutros é un delito que pode ser pago coa vida; noutra parte, o tráfico de drogas a pequena escala leva a morrer a mans do Estado.

Algúns son áreas de conflito, ás veces, mesmo sen un goberno estábel. Outros, prósperos enriquecida polo petróleo. Estados Unidos e Xapón entre outras son democracias nas que se aplican. Esta é unha xira por varios países que aínda usan a morte como castigo.

Vergoña de execución

Milleiros de persoas morreron e seguirán morrendo inocententemente por culpa de dudosos xuizos nos que ditas persoas perden a vida a mans de traballadores moi pouco profesionais.
Reclamamos que se suprima esta execución atroz e simplemente se apliquen cadenas perpetuas a presos que teóricamente infrinxiron a lei; xa que en caso de error xudicial pódese reaccionar a posteriori e así salvar a vida de motisimas persoas.

A VIDA DUNHA PERSOA NON PODE ESTAR EN MANOS DE DUBIDOSOS PROCESOS XUDICIAIS SEN MARCHA ATRÁS

Definición da pena de morte

A pena capital ou pena de morte é a execución dun prisioneiro como castigo por un crime ou delito. A expresión provén do latín capita (=cabeza), onde á súa vez chegou supostamente dun termo indoeuropeo kaput, co mesmo significado. Así, etimoloxicamente, a pena capital é o castigo imposto a un crime tan grave que, a xuízo dalgúns, merece a decapitación.