Métodos de condena á morte

• O fusilamiento, o tiro na caluga e o ametrallamiento (a partir do invento da pólvora).
• A morte por estrangulamento, directamente coas mans (na antigüidade) ou posteriormente mediante a forca por un lado e por outro o torniquete e o garrote.
• A decapitación co machado, a espada ou a guillotina.
• O degüello (en ocasións seguido da decapitación).
• O acuchillamiento.
• A administración de substancia letais: envelenamento (Sócrates, condenado a beber a cicuta), a inxección letal e a cámara de gas.
• A electrocución mediante a cadeira eléctrica.
• A morte por fame e abandono nos alxubes ou nas gaiolas medievais colgadas á intemperie (ou as prisións modernas deseñadas para o exterminio dos reclusos, como por exemplo o cárcere marroquí de Tazmamart, en activo ata 1991).
• A flaxelación con disciplinas, vimbios, varas, garrotes ou calquera outro dispositivo.
• A lapidación e o esmagamento (de todo o corpo ou da cabeza).
• O desmembramiento mediante o poldro, a roda ou a tracción a cargo de animais.
• A crucifixión, a serra e o empalamento.
• O arrastramiento ata a morte por erosión.
• Todas as mutilacións imaxinables (amputacións progresivas de distintos membros: orellas, lingua, ollos, mans, pernas, extracción de vísceras, despellejamiento, etc.).
• O ahogamiento (na Inquisición, destilando auga enriba dun pano húmido introducido na boca, ou verquendo a auga directamente nun embude; modernamente, introducindo a cabeza nunha bañeira ou nunha bolsa de plástico).
• A morte na cacharela (as viúvas hindús segundo un costume do século XVI;  os herexes e as bruxas durante a Inquisición), nunha grella (San Lorenzo).
• O facho (mulleres enchidas con combustible e incendiadas por motivos "de honra" nalgúns pobos islámicos).
• O asaeteamiento (San Sebastián).
• A inmersión en metal fundido, ou o seu derramamento. O enterramento en vida, total ou parcial (coa cabeza ao descuberto), coas variantes da presenza de térmites ou outras animalias.
• O emparedamiento. O saco e a bota (a introdución do condenado xunto con animalias, para que lle devoren), en ocasións botados a continuación a un río. As feras (nos circos romanos).
• O lanzamento dende un precipicio (na antigüidade); dende unha ponte (aplicado ás mulleres adúlteras nalgunhas zonas de Asia Menor); ou dende un avión (durante a ditadura chilena).

Destas formas de execución, na actualidade seguen vixentes, legalizadas en distintos países ou rexións, electrocución, a forca, a guillotina, o fusilamiento, a inxección letal, a cámara de gas, a decapitación e a lapidación (aplícanse tamén outras formas de execución, pero á marxe das lexislacións).

De todos estes métodos eu estou en desacordo; para min a pena de morte máis xusta é a de cadena perpetua xa que en caso de error xudicial o condenado non perde a vida e ademais permítelle quedar libre sen ningunha repercusión para a súa saúde.